Een drooggelegd moerasgebied wordt een woonwijk. Twintig jaar later breken ecologen de dijken af, planten de zeggeplanten terug en wachten af. Herstel is de poging om een ​​aangetast ecosysteem terug te brengen naar iets dat lijkt op zijn vroegere staat. Het is een langzaam, duur en zelden volledig proces.

De wetenschap erachter is sinds de jaren 80 volwassener geworden. Deskundigen spreken nu over referentielocaties: nabijgelegen, intacte ecosystemen die als maatstaf dienen voor soortensamenstelling, hydrologie en bodemchemie. Je kunt niet zomaar bomen planten en weglopen. Je moet de processen herstellen die ze in leven houden, zoals seizoensgebonden overstromingen, brandregimes of populaties bestuivers.

Gemeenschappelijke restauratiedoelen

• Moerassen drooggelegd voor landbouwdoeleinden
• Mijnterreinen ontdaan van vruchtbare bovengrond
• Rivieren die rechtgetrokken zijn tot kanalen
• Graslanden die zijn overwoekerd door niet-inheemse soorten

Het landgoed Knepp in Engeland is een bekend voorbeeld. Ooit intensief landbouwgebied, werd het met minimale ingrepen aan de natuur overgelaten. Ooievaars, bevers en purperen keizersvlinders keerden terug. Niet elk project verloopt zo succesvol. Sommige herstelde gebieden herstellen hun oorspronkelijke soorten nooit. Herstel is een poging, geen garantie. De eerlijke mensen meten succes af aan realistische doelen, niet aan nostalgie.