Afwatering voert overtollig water af van een terrein of constructie. Water is de meest destructieve kracht in de bouw. ​​Het erodeert de grond, ondermijnt funderingen, overstroomt kelders en laat materialen rotten. Een goed afwateringssysteem voert water weg van het gebouw en van het terrein. Het omvat goten, regenpijpen, drainagebuizen, afwateringsgeulen, opvangputten, riolering en retentievijvers. Het is een systeem, geen losstaand onderdeel. Elk onderdeel moet samenwerken met de andere.

Oppervlaktedrainage voert water aan de oppervlakte af. Het terrein wordt zo geëgaliseerd dat water van het gebouw afstroomt. Afwateringsgeulen zijn ondiepe kanalen die water naar een opvangbak of een rioolput leiden. Ondergrondse drainage voert water onder de oppervlakte af. Franse drains zijn met grind gevulde sleuven met geperforeerde buizen die grondwater opvangen en afvoeren. Fundamentdrains, ook wel funderingsdrains genoemd, verzamelen water rond de fundering. Ze zijn essentieel in natte klimaten.

Afwatering moet goed ontworpen worden. Het bodemtype, de grondwaterstand, de regenval en de topografie van de locatie spelen allemaal een rol. Een locatie met slechte afwatering kan leiden tot overstromingen, erosie en verzakking. In stedelijke gebieden is de afwatering aangesloten op het gemeentelijke rioolstelsel voor regenwater. In landelijke gebieden kan het water worden afgevoerd naar een sloot, een beek of een droge put. Sommige gemeenten vereisen retentievijvers om regenwater op te vangen en langzaam af te voeren. Afwatering is wettelijk geregeld. Het is ook een kwestie van gezond verstand. Water stroomt naar beneden. Het gebouw moet hoger gelegen zijn en het water moet ergens heen kunnen.