De zon schijnt niet alleen, ze slingert ook dingen weg. Een coronale massa-ejectie, of CME, is een enorme uitstoot van plasma en magnetisch veld vanuit de buitenste atmosfeer van de zon. Een enkele CME kan miljarden tonnen materiaal meevoeren en met miljoenen kilometers per uur reizen. Wanneer er een de aarde raakt, kan dit poollicht veroorzaken, satellieten ontregelen en elektriciteitsnetten beschadigen.

CME's gaan vaak gepaard met zonnevlammen, maar ze zijn niet hetzelfde. Een zonnevlam is een uitbarsting van straling. Een CME is een uitbarsting van materie. De twee kunnen samen of onafhankelijk van elkaar voorkomen. CME's ontstaan ​​wanneer gedraaide magnetische veldlijnen in de corona instabiel worden en knappen, waardoor opgeslagen energie vrijkomt.

Ruimteweerdeskundigen houden CME's in de gaten met behulp van satellieten zoals SOHO en STEREO. Ze kunnen de uitbarsting zien en de baan ervan richting de aarde volgen. De waarschuwingstijd is meestal één tot drie dagen. Dat is voldoende om kwetsbare systemen uit te schakelen en satellieten te beschermen, maar niet genoeg om alle schade te voorkomen.

De Carrington-gebeurtenis van 1859 werd veroorzaakt door een CME. Een soortgelijke gebeurtenis zou vandaag de dag triljoenen dollars aan schade veroorzaken. Wetenschappers werken aan betere voorspellings- en beperkingsmethoden.