Słońce nie tylko świeci. Ono wyrzuca obiekty. Koronalny wyrzut masy, czyli CME, to potężne uwolnienie plazmy i pola magnetycznego z zewnętrznej atmosfery Słońca. Pojedynczy wyrzut CME może przenieść miliardy ton materii i przemieszczać się z prędkością milionów kilometrów na godzinę. Uderzenie w Ziemię może wywołać zorze polarne, zakłócić pracę satelitów i uszkodzić sieci energetyczne.

CME często towarzyszą rozbłyskom słonecznym, ale nie są tym samym. Rozbłysk to rozbłysk promieniowania. CME to rozbłysk materii. Oba zjawiska mogą występować razem lub niezależnie. CME powstają, gdy skręcone linie pola magnetycznego w koronie stają się niestabilne i pękają, uwalniając zmagazynowaną energię.

Prognozy pogody kosmicznej obserwują wyrzuty masy koronalnej za pomocą satelitów takich jak SOHO i STEREO. Mogą one zaobserwować erupcję i śledzić jej drogę w kierunku Ziemi. Czas oczekiwania na ostrzeżenie wynosi zazwyczaj od jednego do trzech dni. To wystarcza, aby wyłączyć wrażliwe systemy i ochronić satelity, ale nie wystarcza, aby zapobiec wszelkim uszkodzeniom.

Zdarzenie Carringtona z 1859 roku zostało spowodowane przez koronalny wyrzut masy (CME). Podobne zdarzenie dzisiaj spowodowałoby straty liczone w bilionach dolarów. Naukowcy pracują nad lepszym przewidywaniem i łagodzeniem skutków.