Vruchtwisseling is de praktijk waarbij verschillende gewassen na elkaar op hetzelfde land worden verbouwd gedurende opeenvolgende seizoenen om de bodemvruchtbaarheid te behouden, plagen en ziekten te verminderen en de opbrengst te verhogen. Het principe is eeuwenoud: Romeinse auteurs adviseerden al om granen af ​​te wisselen met peulvruchten, en het middeleeuwse drieslagstelsel roteerde wintergraan, zomergraan en braakliggend land. De vierslagrotatie van Norfolk uit de 18e eeuw – tarwe, rapen, gerst, klaver – was een hoeksteen van de Britse landbouwrevolutie. Vruchtwisseling onderbreekt de levenscyclus van plagen en ziekten, brengt het nutriëntengebruik in evenwicht, verbetert de bodemstructuur en vermindert de afhankelijkheid van synthetische inputs. Peulvruchten binden stikstof, diepwortelende gewassen maken de ondergrond los en groenbemesters beschermen de bodem tussen de hoofdgewassen. Moderne vruchtwisselingen zijn afgestemd op de marktvraag, het klimaat en het bodemtype, en kunnen twee tot vijf jaar beslaan. Vruchtwisseling is een centraal principe van biologische landbouw en conserverende landbouw en wordt vaak gecombineerd met niet-ploegen, groenbemesters en geïntegreerde plaagbestrijding voor maximaal voordeel.