İşçi sınıfı, el emeği veya endüstriyel emekle çalışan toplumsal sınıftır. Fabrika işçileri, inşaat işçileri, kamyon şoförleri ve hizmet sektörü çalışanlarını içerir. Üyelerinin genellikle sınırlı eğitimleri, mütevazı gelirleri ve iş yerinde az özerklikleri vardır. Emeklerini ücret karşılığında satarlar.

İşçi sınıfı tek tip bir yapıda değildir. Vasıflı zanaatkarlar bazı beyaz yakalı çalışanlardan daha fazla kazanabilir. Hizmet sektöründe çalışanlar daha az kazanabilir. Irk ve cinsiyet, hangi işlere kimin gireceğini şekillendirir. Zengin ülkelerde imalat sektörünün gerilemesiyle işçi sınıfı küçülmüştür. Birçok eski fabrika işçisi artık perakende, sağlık veya geçici işlerde çalışmaktadır.

Özellikler

• El işi veya servis işçiliği
• Saatlik ücretle veya maaşla, üzerinde çok az kontrol imkanı olan çalışanlar.
• Sınırlı tasarruflar ve ekonomik güvenlik
• Güçlü meslek toplulukları ve sendikalar
• Farklı kültürel zevkler ve siyasi eğilimler

İşçi sınıfı çoğu zaman romantize edilir veya göz ardı edilir. Politikacılar ona yanaşır. Sosyologlar onu inceler. Ancak üyeleri bir oy bloğu veya bir klişe değildir. Onlar, sınırlı güçle değişen bir ekonomide yolunu bulmaya çalışan insanlardır.