Klasa robotnicza to klasa społeczna zatrudniona w pracy fizycznej lub przemysłowej. Należą do niej robotnicy fabryczni, budowlańcy, kierowcy ciężarówek i pracownicy usług. Członkowie klasy często mają ograniczone wykształcenie, skromne dochody i niewielką autonomię w pracy. Sprzedają swoją pracę za wynagrodzenie.

Klasa robotnicza nie jest monolitem. Wykwalifikowani rzemieślnicy mogą zarabiać więcej niż niektórzy pracownicy umysłowi. Pracownicy usług mogą zarabiać mniej. Rasa i płeć wpływają na to, kto podejmuje pracę w danym zawodzie. Klasa robotnicza skurczyła się w krajach bogatych wraz ze spadkiem produkcji. Wielu byłych pracowników fabryk pracuje teraz w handlu detalicznym, służbie zdrowia lub dorywczo.

Charakterystyka

• Praca ręczna lub usługowa
• Stawki godzinowe lub pensja z niewielką kontrolą
• Ograniczone oszczędności i bezpieczeństwo ekonomiczne
• Silne społeczności zawodowe i związki zawodowe
• Odmienne gusta kulturowe i poglądy polityczne

Klasa robotnicza jest często romantyzowana lub lekceważona. Politycy zabiegają o nią. Socjologowie ją badają. Ale jej członkowie nie stanowią bloku wyborczego ani stereotypu. To ludzie, którzy poruszają się w zmieniającej się gospodarce, mając ograniczoną władzę.