Bir topluluk, belirli bir sırayla ve yüksek bir anlam duygusuyla bir dizi sembolik eylem gerçekleştirir. Bu dizi bir ritüeldir. Ritüeller geçişleri işaretler, kozmik veya sosyal düzeni korur ve soyut inançları somut hale getirir.

Yaşam döngüsü ritüelleri doğum, ergenliğe geçiş, evlilik ve ölümle birlikte gerçekleşir. Takvimsel ritüeller yılı yapılandırır. Günlük dua veya arınma ritüelleri sıradan zamanı şekillendirir. Doğru uygulama çoğu zaman içsel eğilim kadar önemlidir; eylemlerin kendilerinin etkili olduğuna inanılır.

Antropologlar, ritüellerin nasıl dayanışma yarattığını ve değerleri nasıl aktardığını inceler. Katılımcılar bunları derin anlamlı veya rutin bir yükümlülük olarak deneyimleyebilirler. Reform hareketleri bazen anlamsız görülen ritüelleri basitleştirir veya ortadan kaldırır; gelenekçiler ise onları varoluşun yeri doldurulamaz taşıyıcıları olarak savunurlar. Canlı bir ritüel, sabit biçim ile otantik katılımı dengeler.

• Sembolik kutsal eylemlerin önceden belirlenmiş sırası
• Zamanı, geçişi ve kimliği işaret eder.
• Resmiyeti toplumsal katılımla birleştirir.
• İnancı görünür ve tekrarlanabilir kılar.