Duvarlarla çevrili bir kompleks, ortak bir kural altında dua, çalışma ve karşılıklı destekle dolu bir yaşamı paylaşan keşiş veya rahibelerden oluşan bir topluluğa ev sahipliği yapar. Bu kompleks bir manastırdır. Manastır yaşamı için fiziksel ve sosyal ortamı sağlar.

Manastırlar yüzyıllar boyunca öğrenimi korumuş, tarımı geliştirmiş ve misafirperverlik sunmuştur. Günlük programlar, ayinsel dua, el emeği, çalışma ve dinlenme arasında bir denge kurar. Mimari genellikle bir kilise veya şapel etrafında şekillenir ve yatakhaneler, yemekhane ve çalışma alanları bunun etrafına düzenlenir. Bazı manastırlar kapalı kalırken, diğerleri çevredeki toplumla aktif olarak etkileşim halindedir.

Ziyaretçiler genellikle düzenli ve sakin atmosferden bahsederler. Tarım, el sanatları veya konukevleri aracılığıyla ekonomik öz yeterlilik geleneksel bir ideal olmuştur. Modern manastırlar, ortak dua ritmini sürdürürken daha küçük sayılara uyum sağlamaktadır. Binaların kendileri ise hafıza ve güzelliğin depoları haline gelir.

Bir manastır, Tanrı'yı ​​arayış etrafında şekillenen bütün bir yaşamı görünür kılar.