Plastisite, beynin deneyim, öğrenme veya yaralanmaya yanıt olarak yapısını ve işlevini değiştirme kapasitesidir. Sinapslar güçlenir veya zayıflar, yeni bağlantılar oluşur ve bazı durumlarda hasar görmemiş bölgeler, daha önce hasar görmüş bölgeler tarafından yürütülen işlevleri devralır.

Beyin plastisitesi, duyusal ve motor sistemlerin ince ayarlarının yapıldığı kritik ve hassas dönemlerde, yaşamın erken dönemlerinde en yüksek seviyededir. Yetişkinlik boyunca devam ederek beceri kazanımını ve hafıza oluşumunu destekler. Felç veya diğer bölgesel yaralanmalardan sonra, yoğun rehabilitasyon, kaybedilen bazı yetenekleri geri kazandıran bir yeniden yapılanmayı tetikleyebilir. Kısıtlamaya dayalı hareket terapisi ve benzer yaklaşımlar, hasarlı uzuvların kullanımını zorlayarak ve böylece kortikal yeniden haritalamayı teşvik ederek plastisiteden yararlanır.

Her plastisite faydalı değildir. Uyumsuz değişiklikler kronik ağrıya, hayalet uzuv hissine ve bazı psikiyatrik rahatsızlıklara katkıda bulunabilir. İyileşmeyi ve öğrenmeyi sağlayan aynı mekanizmalar, farklı koşullar altında istenmeyen kalıpları da pekiştirebilir.

Beyin sabit bir makine değildir. Sürekli yeniden organize olma kapasitesi, plastisite terimiyle ifade edilir.