Anoreksiya nervoza, enerji alımının sürekli kısıtlanması, kilo alma korkusu ve vücut şekli veya ağırlığına ilişkin çarpık algı ile tanımlanan bir yeme bozukluğudur. Sonuç olarak, kişinin yaşına, cinsiyetine ve gelişim evresine göre önemli ölçüde düşük vücut ağırlığına sahip olması söz konusudur.

Bu bozukluk genellikle ergenlik veya erken yetişkinlik döneminde başlar ve kadınlarda daha yaygındır, ancak erkekler de etkilenir. Davranışsal belirtiler arasında aşırı diyet yapma, aşırı egzersiz ve bazen kusma yer alır. Tıbbi komplikasyonlar ciddi olabilir: bradikardi, osteoporoz, elektrolit dengesizliği ve aşırı durumlarda çoklu organ yetmezliği. Psikolojik özellikler genellikle mükemmeliyetçilik, kaygı ve yiyecek kısıtlaması yoluyla elde edilen bir kontrol duygusunu içerir.

Nedenler çok faktörlüdür; genetik yatkınlık, zayıflığa yönelik kültürel baskı, aile dinamikleri ve bireysel mizaç hepsi katkıda bulunur. Tedavi, tıbbi stabilizasyon, beslenme rehabilitasyonu ve psikoterapinin bir kombinasyonunu gerektirir. Aile temelli tedavi, ergenler için güçlü kanıtlar sunarken, yetişkin tedavisi sonuçları daha değişkendir. Erken müdahale prognozu iyileştirir, ancak iyileşme uzun sürebilir ve nüks bilinen bir risktir.

Anoreksiya bir yaşam tarzı seçimi değildir. Uzman bakım gerektiren ciddi bir ruhsal hastalıktır.