Jadłowstręt psychiczny to zaburzenie odżywiania charakteryzujące się uporczywym ograniczaniem spożycia energii, silnym lękiem przed przybraniem na wadze oraz zaburzonym postrzeganiem kształtu lub masy ciała. Rezultatem jest znacząco niska masa ciała w stosunku do wieku, płci i etapu rozwoju danej osoby.

Zaburzenie to zazwyczaj rozpoczyna się w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości i częściej występuje u kobiet, choć dotyka również mężczyzn. Objawy behawioralne obejmują skrajne diety, nadmierną aktywność fizyczną, a czasami prowokowanie wymiotów. Powikłania medyczne mogą być poważne: bradykardia, osteoporoza, zaburzenia równowagi elektrolitowej, a w skrajnych przypadkach niewydolność wielonarządowa. Objawy psychologiczne często obejmują perfekcjonizm, lęk i poczucie kontroli uzyskane poprzez ograniczanie spożycia jedzenia.

Przyczyny są wieloczynnikowe – predyspozycje genetyczne, presja kulturowa na szczupłą sylwetkę, dynamika rodziny i indywidualny temperament – ​​wszystkie one mają na to wpływ. Leczenie wymaga połączenia stabilizacji medycznej, rehabilitacji żywieniowej i psychoterapii. Leczenie rodzinne ma silne dowody naukowe na skuteczność w przypadku nastolatków; leczenie dorosłych charakteryzuje się większą zmiennością wyników. Wczesna interwencja poprawia rokowanie, jednak powrót do zdrowia może być wydłużony, a nawrót choroby stanowi znane ryzyko.

Anoreksja nie jest wyborem stylu życia. To poważna choroba psychiczna, która wymaga specjalistycznej opieki.