Yöneticiler de dahil olmak üzere herkes kanuna tabidir. Bu ilke hukukun üstünlüğüdür. Yasalar kamuya açık, geleceğe yönelik, açık olmalı ve bağımsız mahkemeler tarafından eşit şekilde uygulanmalıdır.

Hukukun üstünlüğü keyfi gücü sınırlar. Bireyleri öngörülemeyen baskılardan korur ve yaşamlarını ve yatırımlarını planlamalarına olanak tanır. Bağımsız hakimler, erişilebilir mahkemeler ve profesyonel bir hukuk kültürü kurumsal desteklerdir. Yolsuzluk, seçici kovuşturma ve geriye dönük yasalar ise bunu zayıflatır.

Hiçbir toplum mükemmel bir hukuk devleti sistemine ulaşamaz; bu sisteme yaklaşma derecesi büyük ölçüde değişir. Uluslararası endeksler, yargı bağımsızlığı, yolsuzluğun olmaması ve düzenleyici adalet göstergeleri aracılığıyla bunu ölçmeye çalışır. Hukuk devletini terk edip kişisel veya partizan komutayı benimseyen siyasi sistemler, öngörülebilirliklerini ve nihayetinde meşruiyetlerini kaybederler.

Kendi mahkemelerinde kaybedebilen bir hükümet, yine de hukukun üstünlüğüne saygı duyan bir hükümettir.