Einstein, özel görelilik kuramını 1905'te yayınladı ve bu kuram, uzay ve zaman hakkındaki düşüncelerimizi değiştirdi. Kuram iki temel varsayıma dayanmaktadır. Fizik yasaları, düzgün hareket halindeki tüm gözlemciler için aynıdır. Vakumdaki ışık hızı, hareketlerinden bağımsız olarak tüm gözlemciler için aynıdır. Bu basit varsayımlardan dikkat çekici sonuçlar çıkar. Hareket eden saatler daha yavaş çalışır. Hareket eden cisimler daha kısadır. Kütle ve enerji eşdeğerdir, E = mc². Eşzamanlılık görecelidir. Bir gözlemciye eşzamanlı görünen iki olay, başka bir gözlemciye eşzamanlı görünmeyebilir.

Özel görelilik, özellikle ışık hızına yakın hızlarda hareket eden nesneler için geçerlidir. Günlük hızlarda etkileri ihmal edilebilir düzeydedir. Saatte 500 mil hızla uçan bir jet, zaman genişlemesini yaklaşık trilyonda bir oranında yaşar. Ancak ışık hızının %99'unda, zaman dramatik bir şekilde yavaşlar ve uzunluklar gözle görülür şekilde kısalır. Özel görelilik sayısız deneyle doğrulanmıştır. Parçacık hızlandırıcıları buna dayanır. GPS uyduları bunu dikkate almak zorundadır. Teori sezgisel değildir, ancak doğrudur. Kuantum mekaniği ile birlikte modern fiziğin iki temel direğinden biridir.

Özel görelilik gerçekleri

• Yayınlandı. 1905.
• Postülatlar. Fizik, tüm eylemsiz gözlemciler için aynıdır. Işık hızı sabittir.
• Sonuçlar. Zaman genişlemesi, uzunluk kısalması, E = mc².
• Şunlar için geçerlidir: Sabit hızlar, özellikle ışık hızına yakın hızlar.
• Doğrulayan: Parçacık hızlandırıcıları, GPS, deneyler.

Özel görelilik, genel görelilikle aynı şey değildir. Özel görelilik sabit hızlarla ilgilenir. Genel görelilik ise ivme ve yerçekimiyle ilgilenir.