Caz, yirminci yüzyılın başlarında New Orleans'taki Afro-Amerikan topluluklarında ortaya çıktı ve hızla yayıldı. Tanımlayıcı özellikleri arasında doğaçlama, senkoplu ritimler, blues notaları ve swing olarak bilinen ritmik bir his yer alır. New Orleans cazı, swing, bebop gibi erken dönem stilleri ve daha sonraki modal ve serbest caz, bu müzik dilini sürekli olarak yeniden icat etti.

Tipik bir toplulukta, piyano, bas ve davuldan oluşan bir ritim bölümü, nefesli veya pirinç çalgı solistlerini destekler. Oyuncular arasındaki etkileşim süreklidir; sololar, kolektif çalmadan doğar ve tekrar kolektif çalmaya döner. Caz, Latin Amerika, Afrika, Avrupa ve popüler müzikten etkiler alırken, bir grup içindeki bireysel ifadeye verdiği temel önemi korumuştur.

Louis Armstrong, Duke Ellington, Charlie Parker, Miles Davis ve John Coltrane gibi önemli isimler, müziğin hem teknik hem de duygusal yelpazesini genişletti. Bugün caz, hem tarihi bir gelenek hem de dünya çapında yaşayan, gelişen bir uygulama olarak varlığını sürdürüyor.

Caz dinlemek, müzisyenler arasındaki kendiliğinden gelişen sohbetlere dikkat etmeyi ödüllendirir.