Farklı yerlerden gelen konuşmacılar aynı dili konuşsalar bile, telaffuzları yine de farklı olabilir. Aksan, bölge, sosyal grup veya başka bir dilin etkisiyle şekillenen karakteristik bir telaffuz biçimidir.

Vurgular, sesli harf niteliği, sessiz harf telaffuzu, vurgu zamanlaması ve tonlamayı içerir. Kendi başlarına ayrı bir lehçe oluşturmazlar, ancak vurgu genellikle lehçe farklılığının en duyulabilir işaretidir. Dinleyiciler sıklıkla vurgulara sosyal anlamlar yüklerler, bazen haklı olarak, bazen de haksız olarak.

İkinci dil aksanları, konuşmacının ana dilinin ses alışkanlıklarının devam etmesiyle ortaya çıkar. Eğitim bazı özellikleri değiştirebilir, ancak birçok konuşmacı ömür boyu tanınabilir bir aksanı korur. Dilbilimciler, aksanları doğru veya yanlış olarak sıralamak yerine, ses değişimini ve kimliğini izlemek için haritalandırırlar.

• Bir dil içindeki kendine özgü telaffuz kalıbı
• Bölge, sınıf veya dil geçmişiyle bağlantılı
• Bölümleri, ritmi ve perdeyi içerir.
• Hata olarak değil, varyasyon olarak incelenir.