Sprekers uit verschillende regio's kunnen dezelfde taal spreken en toch verschillend klinken. Een accent is een kenmerkend uitspraakpatroon dat wordt gevormd door de regio, de sociale groep of de invloed van een andere taal.

Accentverschillen hebben betrekking op de klinkerkwaliteit, de articulatie van medeklinkers, de timing van de klemtoon en de intonatie. Ze vormen op zichzelf geen apart dialect, hoewel accent vaak het meest hoorbare kenmerk is van dialectverschillen. Luisteraars hechten vaak sociale betekenissen aan accenten, soms terecht en soms niet.

Een accent in een tweede taal ontstaat wanneer de klankgewoonten van de moedertaal van een spreker worden overgenomen. Training kan sommige kenmerken veranderen, maar veel sprekers behouden een herkenbaar accent hun hele leven. Taalkundigen brengen accenten in kaart om klankverandering en identiteit te volgen, in plaats van ze te rangschikken als correct of incorrect.

• Een kenmerkend uitspraakpatroon binnen een taal.
• Gekoppeld aan regio, klasse of taalachtergrond.
• Het omvat segmenten, ritme en toonhoogte.
• Bestudeerd als variatie, niet als fout.