“Gibi” veya “olarak” kelimelerini kullanan bir karşılaştırma benzetmedir. “Aşkım kıpkırmızı bir güle benziyor” ve “aslan gibi savaştı” tanıdık örneklerdir. Bu açık belirteç, benzetmeyi daha net ve genellikle metafora göre daha nazik hale getirir; metafor ise benzerlikten ziyade özdeşliği vurgular.

Benzetmeler, günlük konuşmada olduğu kadar edebiyatta da sürekli karşımıza çıkar. Bilinmeyeni tanıdık olana atıfta bulunarak açıklamaya yardımcı olurlar veya iki alanı birbirine bağlayarak canlılık katarlar. İyi seçilmiş bir benzetme, soyut bir niteliği aniden somut hale getirebilir veya sıradan bir eylemi aniden akılda kalıcı kılabilir. Ancak, aşırı kullanılan veya tahmin edilebilir benzetmeler etkilerini kaybeder ve klişe haline gelir.

Yazarlar, özgün ve isabetli hissettiren benzetmeler oluşturmayı öğrenirler. En iyi benzetmeler, karşılaştırmanın her iki tarafını da aydınlatır: konu daha net görülür ve araç da beklenmedik çağrışımla zenginleştirilir. Benzetmeleri tanımak kolaydır; onları özgün bir şekilde kullanmak ise ömür boyu süren bir beceridir.