Porównanie z użyciem słów „jak” lub „jak” jest porównaniem. „Moja miłość jest jak czerwona, czerwona róża” i „walczy jak lew” to znane przykłady. Wyraźne oznaczenie sprawia, że ​​porównanie jest jaśniejsze i często łagodniejsze niż metafora, która podkreśla tożsamość, a nie podobieństwo.

Porównania pojawiają się nieustannie zarówno w mowie potocznej, jak i w literaturze. Pomagają wyjaśnić to, co nieznane, odnosząc się do tego, co znane, lub dodają wyrazistości, łącząc dwie dziedziny. Dobrze dobrane porównanie może sprawić, że abstrakcyjna cecha nagle stanie się konkretna, a zwykła czynność nagle zapadnie w pamięć. Jednak porównania nadużywane lub przewidywalne tracą swoją siłę i stają się banałami.

Pisarze uczą się tworzyć porównania, które wydają się świeże i precyzyjne. Najlepsze z nich ukazują obie strony porównania: temat jest postrzegany wyraźniej, a przekaz wzbogacony o nieoczekiwane skojarzenie. Rozpoznawanie porównań jest proste; ich oryginalne stosowanie to sztuka na całe życie.