Morfem, anlam taşıyan en küçük dil birimidir. Bir kelimenin tamamı veya bir kelimenin ön ek, son ek veya çekim eki gibi bir parçası olabilir.

“Mutsuzluk” kelimesi üç morfem içerir: “un-”, “happy” ve “-ness”. Her biri anlama katkıda bulunur. Serbest morfemler tek başına kelime olarak kullanılabilir; bağlı morfemler ise diğer biçimlere eklenmelidir. Diller, anlamı morfemlere nasıl yerleştirdikleri konusunda farklılık gösterir. Bazıları çekim eklerine büyük ölçüde güvenir; diğerleri nispeten sabit kelime biçimleri kullanır ve ilişkileri kelime sırası ve ayrı parçacıklar aracılığıyla iletir.

Çocuklar dillerinin morfolojik sistemini kademeli olarak edinirler, bazen istisnaları öğrenmeden önce kuralları aşırı genelleştirirler ("went" yerine "goed"). Dil bozuklukları, morfolojik işlemeyi seçici olarak bozabilir. Dilbilimciler, kelimelerin iç yapısını ve yeni biçimler üreten kuralları tanımlamak için morfemleri analiz ederler.

Dilde anlam, hâlâ bir anlam ifade eden en küçük parça olan morfemle başlar.