Hukuki sınırlama olmaksızın güç, keyfiliğe yol açma eğilimindedir. Hukukun üstünlüğü, bireylerin, kurumların ve hükümetin kendisinin, kamuoyuna açık olarak ilan edilen, eşit şekilde uygulanan ve bağımsız olarak yargılanan yasalara karşı sorumlu olduğu ilkesidir.

Temel unsurlar arasında hukukun üstünlüğü, kanun önünde eşitlik, hesap verebilirlik, hukuki kesinlik ve adalete erişim yer almaktadır. Bağımsız mahkemeler, şeffaf yasalar ve yürütme yetkisinin kısıtlanması, bu idealin pratikte uygulanmasını destekler. Yolsuzluk, seçici uygulama ve gizli kurallar ise bu ideali baltalar.

Hukukun üstünlüğü hem siyasi bir özlem hem de kurumsal tasarım için pratik bir kontrol listesidir. Toplumlar ilerlemeyi, resmi eylemlerin kişisel veya partizan çıkarlardan ziyade yayınlanmış yasal normlara ne kadar tutarlı bir şekilde uyduğuna göre ölçer.

• Herkesin kamuya açık kanunlara tabi olduğu ilkesi.
• Eşit uygulama ve bağımsız yargılama gerektirir.
• Keyfi veya gizli iktidar kullanımına karşı.
• Şeffaf kurumlar ve mahkemelere erişimle desteklenmektedir.