Uzak bölgeler, egemen bir gücün çıkarı için sahiplenildi ve yönetildi. Sömürgecilik, bir toplumun genellikle ekonomik çıkarım, stratejik avantaj veya yerleşim amacıyla başka bir toprak ve halkı üzerinde kontrol kurması ve sürdürmesi uygulamasıdır.

Avrupa sömürgeciliği on beşinci yüzyıldan sonra hızla genişleyerek sonunda Amerika, Afrika, Asya ve Pasifik'in büyük bölümlerini kapsadı. Sistemler çeşitlilik gösterdi—yerleşimci koloniler, plantasyon ekonomileri, dolaylı yönetim—ancak hepsinde hiyerarşik siyasi ilişkiler ve kültürel üstünlük iddiası yer aldı.

Sömürge yönetimi yerel ekonomileri, sınırları ve sosyal hiyerarşileri yeniden şekillendirdi. Direniş, günlük itaatsizlikten örgütlü isyana kadar çeşitli biçimler aldı. Sömürgeciliğin mirası, dünyanın büyük bir bölümünde dil, hukuk, ekonomik yapılar ve siyasi sınırlarda hâlâ görülebilir.

• Bir bölgenin yabancı bir güç tarafından kontrol edilmesi
• Ekonomik ve stratejik amaçlarla yönlendirilmektedir.
• Toplumları ve sınırları yeniden şekillendirdi.
• Kalıcı siyasi ve kültürel etkiler yarattı.