Odległe terytoria były roszczone i administrowane dla dobra władzy. Kolonializm to praktyka, w ramach której jedno społeczeństwo ustanawia i utrzymuje kontrolę nad innym krajem i jego mieszkańcami, zazwyczaj w celu osiągnięcia korzyści ekonomicznych, strategicznych korzyści lub osadnictwa.

Kolonializm europejski rozprzestrzenił się gwałtownie po XV wieku, obejmując ostatecznie znaczną część obu Ameryk, Afryki, Azji i Pacyfiku. Systemy były zróżnicowane – kolonie osadnicze, gospodarka plantacyjna, rządy pośrednie – ale wszystkie opierały się na hierarchicznych stosunkach politycznych i kulturowym poczuciu wyższości.

Rządy kolonialne przekształciły lokalne gospodarki, granice i hierarchie społeczne. Opór przybierał różne formy – od codziennego nieposłuszeństwa po zorganizowany bunt. Dziedzictwo kolonializmu jest nadal widoczne w języku, prawie, strukturach gospodarczych i granicach politycznych w wielu częściach świata.

• Kontrola jednego terytorium przez mocarstwo obce
• Kierując się celami ekonomicznymi i strategicznymi
• Przekształcone społeczeństwa i granice
• Wygenerowano trwałe skutki polityczne i kulturalne