Verre gebieden werden opgeëist en bestuurd ten behoeve van een heersende macht. Kolonialisme is de praktijk waarbij een samenleving controle vestigt en handhaaft over een ander land en zijn bevolking, meestal met het oog op economische exploitatie, strategisch voordeel of vestiging.

Het Europese kolonialisme breidde zich na de vijftiende eeuw enorm uit en omvatte uiteindelijk grote delen van Noord- en Zuid-Amerika, Afrika, Azië en de Stille Oceaan. De systemen varieerden – van nederzettingenkolonies en plantage-economieën tot indirect bestuur – maar ze kenmerkten zich allemaal door hiërarchische politieke verhoudingen en een culturele bewering van superioriteit.

Koloniale overheersing hervormde lokale economieën, grenzen en sociale hiërarchieën. Verzet nam verschillende vormen aan, van alledaagse ongehoorzaamheid tot georganiseerde opstanden. De erfenis van het kolonialisme is nog steeds zichtbaar in taal, wetgeving, economische structuren en politieke grenzen in grote delen van de wereld.

• Controle over een grondgebied door een buitenlandse mogendheid
• Gedreven door economische en strategische doelstellingen
• Hervormde samenlevingen en grenzen
• Heeft blijvende politieke en culturele gevolgen gehad.