Eskiden tek bir damla kan veya silik bir olay yeri lekesi analiz için çok az DNA içeriyordu. Polimeraz zincir reaksiyonu (PCR), seçilen bir DNA segmentinin milyonlarca kopyasını birkaç saat içinde üreterek bunu değiştirdi. Bu yöntem, iplikleri ayırmak için ısıtma, kısa primerlerin bağlanmasına izin vermek için soğutma ve ısıya dayanıklı bir polimerazın yeni iplikler oluşturması için tekrar ısıtma aşamalarından oluşan bir döngü izler.

Her döngüde hedef bölge ikiye katlanarak üstel bir büyüme meydana gelir. Araştırmacılar, ilgi duyulan bölgeyi çevreleyen primerler seçerek yalnızca o bölgenin çoğaltılmasını sağlarlar. Modern makineler sıcaklık değişimlerini otomatikleştirir ve bir işlemi bir saatten kısa sürede tamamlayabilir. Elde edilen DNA, dizileme, klonlama veya tanı testleri için yeterince saftır.

PCR, adli kimlik tespiti, bulaşıcı hastalık tespiti ve sayısız araştırma protokolünün temelini oluşturur. Kantitatif PCR gibi varyantlar, başlangıçta ne kadar kalıp molekülün bulunduğunu ölçer. Kontaminasyon sürekli bir endişe kaynağıdır çünkü az sayıda başıboş molekül bile çoğaltılabilir. Dikkatli teknik ve negatif kontroller sonuçların güvenilirliğini sağlar.

• Belirli DNA segmentlerini katlanarak çoğaltır.
• Tekrarlanan ısıtma ve soğutma döngüleri kullanır.
• Primerlere ve ısıya dayanıklı polimeraza ihtiyaç duyar.
• Teşhis ve moleküler araştırmalar için vazgeçilmezdir.