Trajik kahraman, ölümcül bir kusuru nedeniyle düşüşüne yol açan bir başkahramandır. Terim, kahramanı yüksek statüde olup kaderi tersine dönen biri olarak tanımlayan Aristoteles'ten gelir. Düşüş genellikle hamartia'dan, yani ölümcül bir kusur veya yargı hatasından kaynaklanır.

Oedipus'un kibri vardır. Macbeth'in hırsı vardır. Hamlet'in kararsızlığı vardır. Trajik kahraman sadece bir kurban değildir. Kaderinden bir miktar sorumluluk taşır. Bu da hikâyesini üzücü değil, trajik kılan şeydir. Aristoteles'e göre, izleyici acıma ve korku hisseder. Kahramanın çektiği acıya acıma. Benzer bir şeyin bizim başımıza da gelebileceği korkusu. Trajik kahraman genellikle hatasını çok geç fark eder. Anagnorisis adı verilen bu farkındalık anı, duygusal zirvedir. Modern edebiyatta trajik kahraman demokratikleşmiştir. Satıcının Ölümü'ndeki Willy Loman bir kral değil, bir satıcıdır. Ancak düşüşü yine de eski kalıbı izler.

Temel unsurlar

• Yüksek statü veya büyük potansiyel
• Ölümcül kusur (hamartia)
• Talihsizlik
• Hata tespiti
• Seyircilerde acıma ve korku