Een tragische held is een protagonist met een fatale zwakte die tot zijn ondergang leidt. De term is afkomstig van Aristoteles, die de held beschreef als iemand van hoge status die een ommekeer in zijn lot ondergaat. De ondergang wordt meestal veroorzaakt door hamartia – een fatale zwakte of een inschattingsfout.

Oedipus heeft hoogmoed. Macbeth heeft ambitie. Hamlet heeft besluiteloosheid. De tragische held is niet zomaar een slachtoffer. Hij draagt ​​een deel van de verantwoordelijkheid voor zijn lot. Dat maakt zijn verhaal tragisch in plaats van droevig. Het publiek voelt medelijden en angst, volgens Aristoteles. Medelijden met het lijden van de held. Angst dat ons iets soortgelijks zou kunnen overkomen. De tragische held beseft zijn fout vaak te laat. Dat moment van besef, anagnorisis genoemd, is het emotionele hoogtepunt. In de moderne literatuur is de tragische held gedemocratiseerd. Willy Loman in Death of a Salesman is een verkoper, geen koning. Maar zijn ondergang volgt nog steeds het oude patroon.

Kernelementen

• Hoge status of groot potentieel
• Fatale fout (hamartia)
• Keer van het lot
• Erkenning van de fout
• Medelijden en angst bij het publiek.