Diksiyon, konuşmada veya yazıda kelimelerin seçimi ve kullanımıdır. Kelime dağarcığı düzeyini, resmiyet derecesini, somutluğu veya soyutluğu ve dilin genel dokusunu kapsar.

Bir yazarın üslubu resmi veya günlük konuşma dili, teknik veya sade, Latince veya Anglo-Sakson, soyut veya duyusal olabilir. Aynı fikir, tamamen farklı bir üslupla ifade edilebilir ve her versiyon okuyucu üzerinde farklı bir etki yaratır. Tutarlı üslup, ton ve sesin oluşturulmasına yardımcı olur; ani ve açıklanamayan değişimler rahatsız edici olabilir. Şiir ve edebi düzyazıda, üslup anlam ve ruh halinin yaratılmasında en önemli araçlardan biridir.

Sözcük seçimi analizi, tek tek kelime tercihlerini ve bir pasaj veya eserdeki kalıpları inceler. Neden bir diğeri yerine bu eş anlamlı kelime? Neden burada somut bir imge, orada soyut bir imge? Cevaplar, yazarın konuya ve okuyucuya karşı tutumunu ortaya koyar. İyi bir sözcük seçimi, bilinçli bir seçimin ürünü olmasına rağmen, geriye dönüp bakıldığında kaçınılmaz gibi görünür.

Bir yazarın seçtiği kelimeler ve bu seçimlerin oluşturduğu kalıplar, sözcük seçimini oluşturur.