Gelir eksi maliyetler. Bu, kârın basit tanımıdır ve her işletme için en önemli sonuçtur. Kâr sadece sahibine verilen bir ödül değildir. Kaynakların iyi kullanıldığının bir işaretidir. Kâr eden firmalar yatırım çeker ve büyür. Zarar eden firmalar küçülür veya ortadan kaybolur. Joseph Schumpeter'in yaratıcı yıkım olarak adlandırdığı bu süreç, ekonomik ilerlemeyi yönlendirir.

Muhasebeciler ve ekonomistler karı farklı şekillerde ölçerler. Muhasebe karı, ücretler, kira, malzeme gibi açık maliyetleri çıkarır. Ekonomik kar ise, bir işletme sahibinin başka bir yerde kazanabileceği maaş veya yatırılan sermayeden elde edilebilecek getiri gibi örtük maliyetleri de çıkarır. Bir işletme, sıfır ekonomik kar elde ederken muhasebe karı gösterebilir; bu da işletme sahibinin başka bir şey yaparak daha iyi durumda olacağı anlamına gelir.

Her kâr aynı değildir. Tekel kârı piyasa gücünden kaynaklanır ve kalıcı olabilir. Rekabetçi kâr ise rakiplerin piyasaya girmesi ve fiyatları düşürmesiyle geçici olma eğilimindedir. Girişimci kârı ise yeniliği ve risk almayı ödüllendirir. Kelimenin kendisi bazı tartışmalarda ahlaki bir ağırlık taşır. Eleştirmenler buna sömürü der. Savunucular ise her şeyin işlemesini sağlayan teşvik olarak adlandırır. Her iki tarafın da haklı olduğu noktalar vardır ve bu tartışma ekonomi bilimi kadar eskidir.

Kar kavramları

• Muhasebe karı: gelir eksi açıkça belirtilen maliyetler
• Ekonomik kar: gelir eksi tüm açık ve örtülü maliyetler.
• Normal kar: sıfır ekonomik kar, işletmeyi sürdürmek için gereken minimum kar.
• Tekel karı: Piyasa gücünden elde edilen normalin üzerinde kar.