Bir kemerin kilit taşını çıkarırsanız, tüm yapı çöker. Aynı mantık ekolojide de geçerlidir. Kilit tür, bolluğuna kıyasla ekosistemi üzerinde orantısız derecede büyük bir etkiye sahiptir. Robert Paine, 1969'da Pasifik kıyısındaki deniz yıldızlarını inceledikten sonra bu terimi ortaya attı. Deneysel alanlardan yırtıcı deniz yıldızı Pisaster'ı çıkardığında, midyeler kayayı ele geçirerek midye kabuklularını, algleri ve diğer türleri dışarı itti. Deniz yıldızı en çok sayıda olan organizma değildi. Sistemi bir arada tutan oydu.

Kilit türler farklı biçimlerde karşımıza çıkar. Yırtıcılar otçul popülasyonlarını düzenleyerek bitki örtüsünü korur. Yellowstone'daki kurtlar geyiklerin davranışlarını değiştirerek söğüt ve titrek kavakların toparlanmasına olanak sağladı. Kunduzlar ve çayır köpekleri gibi ekosistem mühendisleri, manzarayı fiziksel olarak değiştirerek diğer canlılar için yaşam alanı yaratırlar. Düzinelerce hayvan türünü besleyen incir ağaçları gibi karşılıklı fayda sağlayan canlılar ise farklı bir kilit rol oynarlar. Bunları ortadan kaldırırsanız, etkileri besin zinciri boyunca yayılır.

Örnekler

• Deniz samurları: deniz kestanesini kontrol altında tutarak yosun ormanlarını korurlar.
• Kurtlar: geyik ve karaca popülasyonlarını düzenler.
• Kunduzlar: birçok türü destekleyen sulak alanlar oluştururlar.
• İncir ağaçları: hayvanlara yıl boyunca meyve sağlar.

Kilit türler her zaman en karizmatik veya en bol bulunan türler değildir. Bazen en sessiz organizma, diğer her şeyin bağlı olduğu organizmadır.