Veri entegrasyonu, farklı kaynaklardan gelen verileri birleşik bir görünümde bir araya getirir. Bir şirketin müşteri verileri CRM'de, işlem verileri ERP'de ve destek talepleri yardım masası sisteminde bulunur. Her sistem hikayenin bir parçasını bilir. Entegrasyon, parçaları bir araya getirerek bütün resmi ortaya çıkarır. Entegrasyon olmadan, analistler her sistemi ayrı ayrı sorgular ve elle uzlaştırır.

Yaklaşımlar çeşitlilik gösterir. ETL, kaynaklardan veri çıkarır, ortak bir biçime dönüştürür ve hedef sisteme yükler. ELT ise sırayı tersine çevirir; önce ham veriyi yükler ve daha sonra dönüştürür. Seçim, hedef sistemin yeteneklerine ve ekibin tercihlerine bağlıdır. Bulut veri ambarları, büyük ölçekte dönüşümleri yönetebildikleri için ELT'yi popüler hale getirdi. API tabanlı entegrasyon, sistemleri gerçek zamanlı olarak birbirine bağlar. Mesaj kuyrukları, üreticileri tüketicilerden ayırır. Ana veri yönetimi, müşteriler ve ürünler gibi temel varlıkların tek bir yetkili tanıma sahip olmasını sağlar. Zor olan teknoloji değil, anlambilimdir. İki sistem aynı müşteri için farklı kodlar kullanabilir. Bir sistem, sipariş verildiğinde satışı kaydeder. Diğeri ise ürün gönderildiğinde kaydeder. Bu farklılıkları uzlaştırmak, yalnızca teknik bağlantılar değil, iş kuralları gerektirir. Veriler farklı yerlerde farklı anlamlar taşıdığında entegrasyon projeleri başarısız olur.

Entegrasyon yaklaşımları

• ETL — ayıklama, dönüştürme, yükleme
• ELT — ayıklama, yükleme, dönüştürme
• API entegrasyonu — sistemler arasında gerçek zamanlı bağlantılar
• Mesaj kuyrukları — eşzamansız veri alışverişi
• Ana veri yönetimi — temel varlıklar için tek doğruluk kaynağı

Entegrasyon, teknoloji kadar uzlaşmayla da ilgilidir. Sistemler birbirine bağlanabilir. Tanımların da uyuşması gerekir.