Dünyanın manyetik alanı uzaya uzanarak manyetosfer adı verilen bir balon oluşturur. Bu alan, Güneş'ten gelen yüklü parçacık akımı olan güneş rüzgarını saptırır. Manyetosfer olmasaydı, bu parçacıklar atmosferimizi yok eder ve yüzeyi radyasyona maruz bırakırdı. Manyetosfer, Dünya'nın yaşanabilir olmasının nedenidir.

Manyetik alan, Dünya'nın dış çekirdeğindeki erimiş demirin hareketiyle oluşur; bu sürece jeodinamo denir. Bir çubuk mıknatıs gibi, manyetik alan çizgileri güney kutbuna yakın bir yerden çıkıp kuzey kutbuna yakın bir yerden giren bir dipol şeklini andırır. Manyetik kutuplar coğrafi kutuplarla aynı değildir ve yer değiştirirler. Kuzey manyetik kutbu, yılda yaklaşık 50 kilometre hızla Sibirya'ya doğru hareket etmektedir.

Manyetosfer mükemmel bir kalkan değildir. Özellikle manyetik alan çizgilerinin birleştiği kutuplara yakın bölgelerde bazı parçacıklar içeri sızar. Bu parçacıklar atmosferle çarpışarak kutup ışıklarını oluşturur. Güneş fırtınaları sırasında, manyetosfer güneşe bakan tarafta sıkışır ve gece tarafında uzun bir kuyruk şeklinde uzar. Yörüngedeki uydular hasar görebilir ve yerdeki elektrik şebekeleri aksayabilir.

Diğer gezegenlerin de manyetosferleri vardır. Jüpiter'in manyetosferi, milyonlarca kilometre uzanan, güneş sistemindeki en büyük yapıdır. Mars'ın da bir zamanlar manyetosferi vardı, ancak milyarlarca yıl önce işlevini yitirdi; bu da Mars'ın atmosferini kaybetmesinin nedeni olabilir.