Het magnetische veld van de aarde strekt zich uit tot in de ruimte en vormt een bubbel die de magnetosfeer wordt genoemd. Deze buigt de zonnewind af, de stroom geladen deeltjes die van de zon afkomstig is. Zonder de magnetosfeer zouden die deeltjes onze atmosfeer wegvagen en het aardoppervlak in straling hullen. De magnetosfeer is de reden waarom de aarde bewoonbaar is.

Het magnetische veld wordt gegenereerd door de beweging van gesmolten ijzer in de buitenste kern van de aarde, een proces dat de geodynamo wordt genoemd. Het lijkt op een dipool, zoals een staafmagneet, met veldlijnen die nabij de zuidpool ontstaan ​​en nabij de noordpool weer verdwijnen. De magnetische polen zijn niet hetzelfde als de geografische polen en ze verschuiven. De noordelijke magnetische pool beweegt zich met ongeveer 50 kilometer per jaar richting Siberië.

De magnetosfeer is geen perfect schild. Sommige deeltjes lekken naar binnen, vooral in de buurt van de polen, waar veldlijnen samenkomen. Deze deeltjes botsen met de atmosfeer en veroorzaken poollicht. Tijdens zonnestormen wordt de magnetosfeer aan de zonnekant samengedrukt en aan de nachtzijde uitgerekt tot een lange staart. Satellieten in een baan om de aarde kunnen beschadigd raken en elektriciteitsnetten op de grond kunnen worden ontregeld.

Ook andere planeten hebben een magnetosfeer. Die van Jupiter is de grootste structuur in ons zonnestelsel en strekt zich uit over miljoenen kilometers. Mars had er ooit ook een, maar die is miljarden jaren geleden verdwenen, wat mogelijk de reden is dat Mars zijn atmosfeer heeft verloren.