Çölleşme, kurak, yarı kurak ve kuru yarı nemli bölgelerdeki verimli toprakların çöle dönüşmesi, biyolojik verimliliğinin ve bitki örtüsünün azalması sürecidir. İklim değişkenliği (özellikle kuraklık) ve aşırı otlatma, ormansızlaşma, sürdürülemez sulama ve aşırı tarım gibi insan faaliyetlerinin birleşimiyle tetiklenir. Bu terim, 1960'lar ve 1970'lerdeki Sahel kuraklıkları sırasında önem kazanmış ve 1994 yılında Birleşmiş Milletler Çölleşmeyle Mücadele Sözleşmesi (UNCCD) kabul edilmiştir. Çölleşme, Dünya'nın kara yüzeyinin yaklaşık üçte birini etkiler ve özellikle Afrika, Orta Asya ve Orta Doğu'da milyonlarca insanın geçim kaynaklarını tehdit eder. Sonuçları arasında toprak erozyonu, tuzlanma, biyolojik çeşitlilik kaybı, gıda üretiminde azalma ve göç yer alır. Karşı önlemler arasında teraslama, rüzgar kırıcılar, tarımsal ormancılık, rotasyonlu otlatma, su hasadı ve Sahel'deki Büyük Yeşil Duvar girişimi yer almaktadır. Restorasyon çalışmaları, bozulmuş arazileri iyileştirmeyi, karbonu depolamayı ve sürdürülebilir kırsal geçim kaynaklarını desteklemeyi amaçlamaktadır.