Woestijnvorming is het proces waarbij vruchtbaar land in droge, halfdroge en droge subhumide gebieden verandert in woestijn, met verlies van biologische productiviteit en vegetatiebedekking. Het wordt veroorzaakt door een combinatie van klimaatvariabiliteit – met name droogte – en menselijke activiteiten, waaronder overbegrazing, ontbossing, niet-duurzame irrigatie en overmatige landbouw. ​​De term kreeg bekendheid tijdens de droogtes in de Sahel in de jaren 60 en 70, en het VN-Verdrag ter bestrijding van woestijnvorming (UNCCD) werd in 1994 aangenomen. Woestijnvorming treft ongeveer een derde van het aardoppervlak en bedreigt het levensonderhoud van miljoenen mensen, met name in Afrika, Centraal-Azië en het Midden-Oosten. Gevolgen zijn onder andere bodemerosie, verzilting, verlies van biodiversiteit, verminderde voedselproductie en migratie. Tegenmaatregelen omvatten terrassering, windschermen, agroforestry, rotatiebegrazing, wateropvang en het Grote Groene Muur-initiatief in de Sahel. Herstelprojecten zijn erop gericht aangetast land te herstellen, koolstof vast te leggen en duurzame bestaansmiddelen op het platteland te ondersteunen.