Norma społeczna to wspólne oczekiwanie dotyczące zachowania w społeczeństwie. Mówi ludziom, co robić, a czego nie robić w danej sytuacji. Normy nie są prawami, choć niektóre stają się prawami. Są one egzekwowane za pomocą sankcji: nagród za konformizm, kar za odstępstwo.

Normy różnią się siłą. Zwyczaje ludowe to codzienne zwyczaje. Obyczaje to normy moralne o silnym znaczeniu. Tabu to zakazy tak surowe, że ich złamanie jest nie do pomyślenia. Prawa to skodyfikowane normy egzekwowane przez państwo. Normy różnią się również w zależności od kontekstu. To, co jest stosowne na pogrzebie, nie jest stosowne na przyjęciu.

Rodzaje norm

• Zwyczaje: zwyczaje codzienne, jak np. mówienie „proszę”
• Moralność: normy moralne, takie jak uczciwość
• Tabu: bezwzględne zakazy, jak kazirodztwo
• Prawo: formalne zasady egzekwowane przez rząd

Normy są przyswajane poprzez socjalizację. Ulegają internalizacji, więc ludzie stosują się do nich bezrefleksyjnie. Kiedy normy się załamują, społeczeństwa doświadczają anomii – poczucia braku norm. Normy są spoiwem, które spaja życie społeczne.