Nierówności społeczne to nierówny podział zasobów i szans. Obejmują one różnice w dochodach i majątku, ale także dysproporcje w dostępie do edukacji, opieki zdrowotnej, mieszkalnictwa i władzy politycznej. Nie są one przypadkowe. Są one tworzone i podtrzymywane przez instytucje, politykę i przekonania kulturowe.

Nierówności są bardzo zróżnicowane w poszczególnych krajach. Kraje nordyckie charakteryzują się stosunkowo niskim poziomem nierówności. Stany Zjednoczone, jak na kraj zamożny, charakteryzują się wysokim poziomem nierówności. Współczynnik Giniego mierzy nierówność dochodów w skali od 0 (doskonała równość) do 1 (doskonała nierówność).

Wymiary nierówności

• Ekonomiczne: dochód, majątek, zadłużenie
• Edukacja: jakość szkół, wskaźniki ukończenia szkół
• Zdrowie: średnia długość życia, wskaźniki zachorowań
• Polityczne: reprezentacja, siła lobbingowa
• Przestrzenne: segregacja, zagrożenia środowiskowe

Wysokie nierówności szkodzą wszystkim. Ograniczają mobilność społeczną, zwiększają przestępczość i podważają demokrację. Skracają również życie – nie tylko biednych, ale wszystkich. Społeczeństwa o większej równości charakteryzują się lepszym zdrowiem, niższą przestępczością i silniejszymi społecznościami.