Sociale ongelijkheid is de ongelijke verdeling van middelen en kansen. Het omvat inkomens- en vermogensverschillen, maar ook verschillen in onderwijs, gezondheid, huisvesting en politieke macht. Het is geen toeval. Het wordt veroorzaakt en in stand gehouden door instellingen, beleid en culturele overtuigingen.

De mate van ongelijkheid verschilt sterk per land. De Scandinavische landen kennen relatief weinig ongelijkheid. De Verenigde Staten daarentegen kennen een hoge mate van ongelijkheid voor een welvarend land. De Gini-coëfficiënt meet inkomensongelijkheid op een schaal van 0 (perfecte gelijkheid) tot 1 (perfecte ongelijkheid).

Dimensies van ongelijkheid

• Economisch: inkomen, vermogen, schulden
• Onderwijs: schoolkwaliteit, slagingspercentages
• Gezondheid: levensverwachting, ziektecijfers
• Politiek: vertegenwoordiging, lobbykracht
• Ruimtelijk: segregatie, milieugevaren

Grote ongelijkheid schaadt iedereen. Het beperkt de sociale mobiliteit, verhoogt de criminaliteit en ondermijnt de democratie. Het verkort ook de levensduur – niet alleen voor de armen, maar voor iedereen. Meer gelijke samenlevingen hebben over het algemeen een betere gezondheid, minder criminaliteit en sterkere gemeenschappen.