Przez określony czas wierzący powstrzymuje się od jedzenia lub od niektórych pokarmów, jako akt pobożności. Praktyka ta nazywa się postem. Występuje praktycznie w każdej głównej tradycji religijnej.

Motywacje obejmują skruchę, oczyszczenie, solidarność z ubogimi, przygotowanie do objawienia i ćwiczenie się w samokontroli. Przykładami takiego zakresu są islamski Ramadan, chrześcijański Wielki Post, żydowski Jom Kipur oraz hinduskie i buddyjskie dni postu. Zasady określają, co jest zakazane, kiedy rozpoczyna się i kończy post oraz kto jest zwolniony z postu.

Skutki fizyczne są realne; tradycje zalecają zatem roztropność i przewidują wyjątki dla chorych, kobiet w ciąży i młodzieży. Duchowa intencja odróżnia post religijny od diet czy politycznych strajków głodowych. Wiele osób zgłasza wzmożoną jasność umysłu lub zależność od Boga podczas postu. Pierwszy posiłek po poście często niesie ze sobą poczucie wdzięczności i świętowania.

Post uczy ciało służyć celom ducha.