Mapa miasta dzieli terytorium na dzielnice i określa, co można budować i jak to wykorzystać w każdej z nich. Ten system to strefowanie. Oddziela on działalność przemysłową od zabudowy mieszkaniowej, kontroluje gęstość zabudowy i ustala standardy dotyczące wysokości, odsunięć i parkowania.

Przepisy dotyczące zagospodarowania przestrzennego są przyjmowane przez samorządy lokalne i egzekwowane poprzez pozwolenia i inspekcje. Zmiany wymagają formalnych wniosków, przesłuchań publicznych oraz zgody organów ustawodawczych lub administracyjnych. Odstępstwa i pozwolenia na użytkowanie warunkowe zapewniają ograniczoną elastyczność.

Planowanie przestrzenne kształtuje charakter dzielnic i wykonalność projektów deweloperskich. Właściciele, którzy je ignorują, narażają się na egzekwowanie przepisów i ewentualną przymusową rezygnację z niezgodnych z nimi inwestycji. Przed zakupem gruntu lub zaplanowaniem budowy, potwierdzenie planu zagospodarowania przestrzennego i wszelkich planowanych zmian jest niezbędnym elementem due diligence.

• Lokalne przepisy regulujące użytkowanie gruntów i ich zagęszczenie
• Dzieli obszary na dzielnice z określonymi zasadami
• Egzekwowane poprzez pozwolenia i przesłuchania
• Krytyczny czynnik w wykonalności rozwoju