Przysadka mózgowa to niewielka struktura endokrynna u podstawy mózgu, która reguluje pracę wielu innych gruczołów. Często nazywana jest gruczołem nadrzędnym ze względu na szeroki zakres kontroli.

Przedni płat przysadki uwalnia hormony, które stymulują tarczycę, korę nadnerczy, gonady i procesy wzrostu. Tylny płat przysadki uwalnia oksytocynę i wazopresynę, które są produkowane w podwzgórzu i transportowane aksonami do przysadki. Podwzgórze kontroluje przedni płat przysadki poprzez uwalnianie i hamowanie hormonów przenoszonych przez krew wrotną.

Zaburzenia przysadki mózgowej mogą prowadzić do nadmiaru lub niedoboru hormonu wzrostu, zaburzeń cykli rozrodczych oraz wtórnej niewydolności innych gruczołów dokrewnych. Ze względu na swoje centralne położenie, przysadka mózgowa jest również podatna na guzy, które mogą wpływać zarówno na wydzielanie hormonów, jak i na pobliskie struktury nerwowe, takie jak skrzyżowanie wzrokowe.

Wiele długoterminowych zmian regulacyjnych organizmu jest koordynowanych przez hormony przysadki mózgowej.