Energia dźwiękowa jest wytwarzana przez drgające obiekty i rozchodzi się w ośrodku w postaci fal. Szarpnij strunę gitary, a ona wibruje. Wibracje wypychają cząsteczki powietrza. Cząsteczki zderzają się ze sobą. Fala ciśnienia rozchodzi się na zewnątrz. Twoje ucho wyczuwa falę. Słyszysz dźwięk.

Dźwięk potrzebuje ośrodka. Nie może rozchodzić się w próżni. Dlatego przestrzeń jest cicha. Prędkość dźwięku zależy od ośrodka. W powietrzu wynosi ona około 343 metrów na sekundę w temperaturze pokojowej. W wodzie wynosi około 1480 metrów na sekundę. W stali wynosi około 5960 metrów na sekundę. Im gęstszy i sztywniejszy ośrodek, tym szybciej rozchodzi się dźwięk.

Właściwości dźwięku

• Częstotliwość określa wysokość dźwięku.
• Amplituda decyduje o głośności.
• Barwa dźwięku decyduje o jakości.
• Prędkość zależy od medium.
• Dźwięk odbija się, załamuje i ulega dyfrakcji.

Energia dźwięku jest wykorzystywana w sonarze, ultradźwiękach i muzyce. Nietoperze nawigują za pomocą echolokacji. Statki mapują dno oceanów za pomocą sonaru. Lekarze obrazują płody za pomocą ultradźwięków. Muzycy przekształcają energię dźwięku w sztukę. Energia jest niewielka. Szept niesie ze sobą pikowaty ładunek. Koncert rockowy niesie ze sobą tysiące watów. Ale energia ta wystarcza, by poruszyć błonę bębenkową i wywołać sygnały nerwowe. Dźwięk jest falą mechaniczną. Nie jest elektromagnetyczny. Nie może rozprzestrzeniać się w przestrzeni. Jest energią wibracji, przekazywaną z cząsteczki na cząsteczkę. Jest jednym z najstarszych zmysłów. Dzięki niemu komunikujemy się, nawigujemy i cieszymy się muzyką.