Obiekt poruszający się z prędkością relatywistyczną wydaje się krótszy w kierunku ruchu. To jest kontrakcja długości, przewidywanie szczególnej teorii względności. Im szybciej obiekt się porusza, tym bardziej się kurczy. Przy prędkości 87% prędkości światła obiekt ma połowę swojej długości spoczynkowej. Przy 99,99% jest to niewielki ułamek. Efekt ten nie jest iluzją. To rzeczywista zmiana mierzonej długości obiektu, obserwowana z innego układu odniesienia.

Skrócenie długości jest ściśle związane z dylatacją czasu. Oba zjawiska wynikają z faktu, że prędkość światła jest taka sama dla wszystkich obserwatorów, niezależnie od ich ruchu względnego. Aby utrzymać stałą prędkość światła, przestrzeń i czas muszą się dostosować. Poruszający się zegar chodzi wolniej. Poruszająca się linijka jest krótsza. Efekt ten jest zauważalny tylko przy prędkościach bliskich prędkości światła. Przy codziennych prędkościach skrócenie jest pomijalne. Odrzutowiec lecący z prędkością 800 km/h jest krótszy o mniej więcej szerokość atomu. Jednak w akceleratorach cząstek, gdzie cząstki osiągają 99,999% prędkości światła, skrócenie długości jest znaczące i musi zostać uwzględnione.

Fakty dotyczące skrócenia długości

• Definicja. Obiekty w ruchu wydają się krótsze.
• Kierunek. Tylko w kierunku ruchu.
• Formula. L = L₀√(1 - v²/c²).
• Zależne od klatki obrazu. Obserwowane z innej klatki obrazu.
• Powiązane z. Dylatacja czasu.

Skrócenie długości to nie to samo, co zniekształcenie optyczne. To rzeczywisty efekt przewidziany przez teorię względności i potwierdzony eksperymentalnie.