Błąd utopionych kosztów to kontynuacja przedsięwzięcia z powodu wcześniejszych inwestycji. Wydałeś pieniądze, czas lub wysiłek. Nie chcesz ich zmarnować. Więc kontynuujesz. Ale poprzednia inwestycja przepadła. Jest utopiona. Nie powinna wpływać na decyzję. Liczą się tylko przyszłe koszty i korzyści. Ten błąd ma charakter emocjonalny. Polega na niechęci do zaakceptowania straty.

To błędne przekonanie jest powszechne w biznesie, związkach i życiu codziennym. Firma kontynuuje nieudany projekt, ponieważ wydała już miliony. Osoba pozostaje w złym związku, ponieważ są razem od lat. Student kończy studia, których nienawidzi, ponieważ ma już za sobą trzy lata. Przeszła inwestycja nie ma znaczenia. Decyzja powinna dotyczyć przyszłości.

Przykłady błędnego rozumowania o kosztach utopionych

• Zakończenie oglądania złego filmu, bo zapłaciłeś za bilet.
• Kontynuowanie wojny z powodu straconych żołnierzy.
• Zjedzenie więcej niż się chce, bo zapłaciło się za posiłek.
• Pozostawanie w złej pracy, ponieważ pracowałeś w niej przez lata.
• Posiadanie akcji przynoszących straty, ponieważ kupiono je drogo.

Błąd utopionych kosztów to błąd poznawczy. Nie jest logiczny. Rozwiązaniem jest pytanie: gdybym zaczynał od nowa, czy podjąłbym taką decyzję? Jeśli odpowiedź brzmi „nie”, poprzednia inwestycja jest utopiona. Należy ją zignorować. Łatwiej powiedzieć niż zrobić. Ludzie nienawidzą marnować. Nienawidzą przyznawać się do błędu. Błąd utopionych kosztów chroni ego. Pozwala uniknąć bólu straty. Ale prowadzi do większych strat. Najlepsi decydenci ignorują utopione koszty. Koncentrują się na przyszłości. Są gotowi ograniczyć straty. To trudne. Ale racjonalne. Przeszłość minęła. Liczy się tylko przyszłość.