Lek miejscowy stosuje się bezpośrednio na skórę lub błony śluzowe. Lek działa w miejscu podania, co ogranicza wchłanianie ogólnoustrojowe i zmniejsza działania niepożądane w innych częściach organizmu. Kremy, maści, żele, balsamy, pianki i plastry to formy do stosowania miejscowego. Stosuje się je między innymi w przypadku schorzeń skóry, bólu mięśni, infekcji oczu i zatkanego nosa.

Nośnik ma równie duże znaczenie jak lek. Maść jest tłusta i okluzyjna, zatrzymując wilgoć i zwiększając wchłanianie. Krem to mieszanina oleju i wody, lżejsza i łatwiejsza do rozprowadzenia. Żel jest na bazie wody i szybko wysycha. Balsam jest rzadki i łatwo się rozprowadza. Wybór zależy od stanu skóry i miejsca zastosowania. Maści dobrze sprawdzają się na suchej, łuszczącej się skórze. Kremy lepiej sprawdzają się na sączące się lub owłosione obszary. Balsamy są skuteczne na duże obszary. Wchłanianie zależy również od grubości skóry, przepływu krwi oraz tego, czy skóra jest nienaruszona, czy uszkodzona.

Typowe zastosowania miejscowe:

• Dermatologia. Wyprysk, łuszczyca, trądzik, zakażenia grzybicze.
• Ulga w bólu. Żele z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) na ból mięśni i stawów.
• Okulistyka. Krople i maści do oczu na infekcje i stany zapalne.
• Nasal. Spraye i maści na zatkany nos i alergie.

Leki miejscowe mogą nadal powodować działania ogólnoustrojowe, jeśli wchłoną się w wystarczającej ilości, szczególnie na uszkodzonej skórze lub u dzieci. Stosować zgodnie z zaleceniami.