Kiedy ciekłe paliwo ropopochodne przedostaje się do środowiska morskiego, dochodzi do wycieku ropy. Wycieki mogą przybierać różne formy – od chronicznych, niewielkich przecieków po katastrofalne w skutkach erupcje odwiertów i wypadki tankowców. Ropa rozprzestrzenia się po powierzchni, oblepia linie brzegowe i zwierzęta, a w zależności od składu chemicznego i warunków atmosferycznych może opaść na dno lub utworzyć kule smołowe.

Bezpośrednie skutki obejmują uduszenie ptaków morskich i ssaków morskich, toksyczny wpływ na ryby i bezkręgowce oraz zanieczyszczenie siedlisk przybrzeżnych. Długoterminowe skutki zależą od rodzaju ropy, skuteczności reakcji oraz wrażliwości dotkniętych ekosystemów. Metody oczyszczania obejmują zapory, skimery, dyspergatory, kontrolowane spalanie i mycie linii brzegowej – każda z nich ma swoje wady i zalety.

Zapobieganie poprzez lepszą konstrukcję statków, praktyki operacyjne i regulacje zmniejszyło częstotliwość poważnych wycieków, jednak ryzyko nadal istnieje wszędzie tam, gdzie wydobywa się lub transportuje ropę. Badania naukowe dotyczące wycieków z przeszłości nadal dostarczają informacji na temat strategii reagowania i dokumentują czas usuwania skutków, który może sięgać od lat do dziesięcioleci.

• Wyciek ropy naftowej do oceanu
• Szkodzi dzikiej przyrodzie i siedliskom przybrzeżnym
• Reakcja obejmuje powstrzymywanie, odzyskiwanie i dyspergowanie
• Zapobieganie pozostaje najskuteczniejszą strategią