Aby zrozumieć funkcję, należy najpierw zmapować strukturę. Neuroanatomia to dziedzina, która opisuje architekturę układu nerwowego w skali od dużych obszarów po pojedyncze synapsy.

Klasyczne metody polegały na preparowaniu, barwieniu ciał komórek lub mieliny oraz śledzeniu szlaków za pomocą wstrzykiwanych barwników. Nowoczesne metody obejmują immunohistochemię, znakowanie genetyczne, mikroskopię elektronową i nieinwazyjne obrazowanie, takie jak dyfuzyjny rezonans magnetyczny. Rezultatem jest coraz dokładniejszy atlas jąder, obszarów korowych, szlaków włókien i sieci połączeń.

Neuroanatomia stanowi podstawę interpretacji zmian, planowania operacji i projektowania eksperymentów ukierunkowanych na określone obwody. Neuroanatomia porównawcza ujawnia zarówno konserwatywne motywy, jak i specjalizacje specyficzne dla gatunku. Nawet w obliczu rosnącej liczby badań funkcjonalnych, dokładna wiedza anatomiczna pozostaje niezbędna; sygnał zarejestrowany w niewłaściwym miejscu lub błędnie zidentyfikowane miejsce stymulacji mogą prowadzić do błędnych wyników badań.

• Badanie struktury układu nerwowego
• Obejmuje skale od makroskopowej do ultrastrukturalnej
• Wykorzystuje klasyczne i nowoczesne metody etykietowania
• Niezbędne do interpretacji funkcjonalnej