Europejskie statki zaczęły przemierzać otwarte oceany w poszukiwaniu nowych szlaków i lądów. W epoce odkryć geograficznych, trwającej mniej więcej od XV do XVII wieku, portugalskie, hiszpańskie, a później angielskie, francuskie i holenderskie statki dotarły do ​​Afryki, Azji i obu Ameryk.

Postęp w projektowaniu statków, instrumentach nawigacyjnych i kartografii umożliwił dłuższe podróże. Motywy mieszały handel, gorliwość religijną i rywalizację między monarchami. Powstałe kontakty wprowadziły do ​​globalnego obiegu srebro, przyprawy i nowe uprawy, ale także choroby, podboje i atlantycki handel niewolnikami.

Kroniki, mapy i listy ładunków z tego okresu dokumentują zarówno ambicje, jak i koszty ludzkie. Rdzenne społeczeństwa stanęły w obliczu wstrząsów; europejskie gospodarki i diety uległy transformacji. Epoka ta na nowo określiła znany świat i położyła podwaliny pod późniejsze imperia kolonialne.

• Okres europejskich podróży zamorskich
• Napędzane handlem, religią i rywalizacją
• Połączone kontynenty poprzez wymianę i podbój
• Przekształcone mapy i gospodarki globalne