Tworzenie wielu identycznych kopii określonego segmentu DNA jest rutyną w biologii molekularnej. Klonowanie genów polega na wstawieniu interesującego genu do wektora, zazwyczaj plazmidu, i wprowadzeniu konstruktu do komórki gospodarza, która replikuje DNA. Rezultatem jest czysty, amplifikowany preparat genu.

Enzymy restrykcyjne i ligaza DNA tworzą cząsteczki rekombinowane. Transformowane bakterie są selekcjonowane za pomocą markerów antybiotykowych. Po sklonowaniu gen można sekwencjonować, ekspresjonować jako białko lub wykorzystywać w dalszych eksperymentach. Klonowanie komplementarne DNA rozpoczyna się od matrycowego RNA i wychwytuje ekspresjonowane sekwencje.

Klonowanie stanowi podstawę produkcji białek rekombinowanych, organizmów transgenicznych i wielu testów diagnostycznych. Nowoczesne metody często wykorzystują amplifikację PCR lub syntetyczne DNA, jednak klasyczne klonowanie pozostaje podstawową umiejętnością laboratoryjną. Dokładna weryfikacja gwarantuje zgodność sklonowanej sekwencji z oryginałem.

• Produkcja wielu identycznych kopii genów
• Wykorzystuje wektory i komórki gospodarza
• Umożliwia dalszą naukę lub wyrażanie siebie
• Podstawy technologii rekombinacji DNA