Het maken van vele identieke kopieën van een specifiek DNA-segment is routine in de moleculaire biologie. Bij genklonering wordt een gen van belang in een vector, meestal een plasmide, ingebracht en wordt de constructie geïntroduceerd in een gastcel die het DNA repliceert. Het resultaat is een zuivere, vermenigvuldigde versie van het gen.

Restrictie-enzymen en DNA-ligase creëren recombinante moleculen. Getransformeerde bacteriën worden geselecteerd met behulp van antibiotische merkers. Eenmaal gekloond, kan het gen worden gesequenced, tot expressie worden gebracht als eiwit of worden gebruikt in verdere experimenten. Complementaire DNA-klonering begint bij boodschapper-RNA en legt tot expressie gebrachte sequenties vast.

Kloneertechnieken vormen de basis voor de productie van recombinante eiwitten, transgene organismen en vele diagnostische tests. Moderne methoden maken vaak gebruik van PCR-amplificatie of synthetisch DNA, maar klassiek kloneren blijft een essentiële laboratoriumvaardigheid. Zorgvuldige verificatie garandeert dat de gekloonde sequentie overeenkomt met het origineel.

• Productie van meerdere identieke genkopieën
• Maakt gebruik van vectoren en gastcellen.
• Maakt verder onderzoek of uitdrukking mogelijk
• Grondslag van recombinant-DNA-technologie